Er is weinig wat nog heilig is voor Donald Trump, of het moeten de gebouwen zijn waarin zijn naam in gouden letters gebeiteld staat. De aanval op Iran en de medeplichtigheid voor de liquidatie van het Iraanse leiderschap is daar het laatste voorbeeld van. Zijn machtspolitiek ondermijnt de mondiale stabiliteit en zal uiteindelijk ook zijn eigen kiezers, die juist een afkeer hadden van buitenlandse interventies, economisch raken. Dit artikel tracht zicht te krijgen op de gevolgen.
We leven in onzekere tijden en de EU moet keuzes maken. Terugvallen op vertrouwde patronen volstaat niet meer; visie en durf zijn noodzakelijk. Tegelijkertijd kunnen veranderingen niet zomaar worden doorgevoerd. Wijsheid en realiteitszin zijn vereist om de toekomst verantwoord tegemoet te treden. De wijze waarop we handelen kan het verschil maken tussen oorlog en vrede. Dit artikel doet een poging de nieuwe realiteit te duiden en hoe daar mee om te gaan.
Geothermie (aardwarmte) kan de nieuwe fase van de energietransitie inluiden. Het potentieel is vooralsnog onbeperkt, schoon en de risico’s kennelijk beheersbaar. Dit artikel belicht de uitdagingen, kansen en technische doorbraken die duurzame aardwarmte tot een veelbelovende, schone energiebron maakt. Nederland zou nu de stap moeten zetten naar een duurzame toekomst zonder fossiele brandstoffen en nucleaire energie.
Source: Samuel Corum/Sipa USA via AP Photo
Trump verkoopt zijn economische politiek als een panacee voor zowat alles wat volgens hem mis is in de VS. Wat zijn de gevolgen van zijn handelen op korte en langere termijn? Niet alleen voor de VS zelf, maar ook voor zijn belangrijkste bondgenoten. Met de MAGA-index hoop ik dat in beeld te kunnen brengen.
De Tweede Kamerverkiezing staat weer voor de deur en opnieuw moet nog maar blijken of dat een werkbaar kabinet oplevert, dat zich kan inzetten voor de echte problemen waar het land en de politiek zelf (!) onder gebukt gaan. Dit artikel gaat in op de uitdagingen en roept partijen op na de verkiezing het landsbelang voorop te stellen en niet te blijven hangen in ideologisch gemotiveerde tegenstellingen.
Terwijl de wereld haar blik afwendt van de klimaatcrisis, blijft Europa bijna als enige min of meer koers houden. Een kritische analyse van beleid, cijfers en geopolitiek toont waarom goed meten belangrijker is dan ooit, en waarom we niet kunnen stilvallen.
De EU is in overdrachtelijke zin het (achterklein)kind van het Humanisme en de Verlichting. Haar kernwaarden steken in toenemende mate positief af tegen de belofte van de (meer materialistische en individualistische) American Dream. Dat maakt haar uniek en het beschermen waard. Dit artikel werkt deze stelling uit en tracht ideeën aan te reiken voor het bereiken van de politieke volwassenheid van de EU op een wijze die recht doet aan haar idealen.
Photo: Unsplash
Het is volstrekt duidelijk dat Europa zijn eigen broek moet gaan ophouden. Trump’s Amerika houdt vooral van zichzelf (en een beetje van Poetin), maar niet meer van Europa. Op de Amerikaanse bagagedrager is geen plaats meer voor ons; Europa (lees de EU en Groot-Brittannië) moet zichzelf opnieuw gaan uitvinden. De vraag is of nog lukt en niet te laat is.
In een tweedelige serie doe ik een poging de opmars van radicaal-rechts in Europa beter te begrijpen. Wat drijft deze beweging en zijn er verschillen tussen landen en regio’s? In het eerste deel verkende ik het ‘terrein’. In deel twee probeer ik inzicht te krijgen in mechanismen, drijfveren en verschillende ideologieën binnen het radicaal-rechtse domein.
Source: Media.com
De kogel is door de kerk; op 4 juli zullen de Britten naar de stembus gaan om een nieuwe samenstelling van het Lagerhuis te kiezen. De verwachting is dat de Conservatieve Partij grote verliezen moet slikken. Na ruim 14 jaar aan de macht te zijn geweest is een wisseling van de macht sowieso politiek gezond. Zelden zal in vredestijd een erfenis zo verwoestend zijn geweest. Dit artikel tracht de schade in kaart te brengen.
Cartoon by stephff
Als Donald Trump ergens goed in is, dan is het wel in het opstoken van vuurtjes en mensen op de kast jagen. Een van zijn laatste wapenfeiten is het rekruteren van Rusland als ‘enforcer’ om NAVO-landen die hun defensie-uitgaven niet boven het niveau van 2% van het bbp brengen, achter hun broek te zitten. De vraag is echter wie er nu echt aan de touwtjes trekt, hoe ons dat raakt en wat wij ertegen kunnen inbrengen. Dit artikel gaat op zoek naar antwoorden.
Celebrating the UK leaving the EU on January 31, 2020
De Britse conservatieven liggen steeds meer onder vuur. Wat ze gezaaid hebben, zullen ze oogsten en de resultaten beloven schraal te zijn. Deze aflevering in mijn Brexitreeks behandelt de toenemende ontmaskering van valse beloften en de prijs die wordt betaald voor de afbraak van publieke diensten en voorzieningen. De Brexitmonitor voor het derde kwartaal 2023 laat zien hoe het de Britten economisch vergaat.
Dit artikel is een zoektocht naar het heden, verleden en mogelijke toekomst van onze relatie als burger met de overheid. Wat verwachten wij als burgers van onze overheid en wat voor soort relatie hoort daarbij? Ook tracht ik in kaart te brengen welke implicaties dat heeft voor de band tussen de overheid als geheel en de burger.
Eton College
De Brexit is een goed voorbeeld voor hoe een land in totale apathie vervallen kan als een rechtse minderheid zich eigenaar maakt van sentimentele en nationalistische ideeën die verwijzen naar een groots verleden. Dit artikel in mijn reeks Brexitmonitors onderzoekt waar de Brexiteers hun inspiratie aan ontleenden.
De bevolkingsontwikkeling in Afrika en Europa beweegt zich in tegenovergestelde richting. De consequenties daarvan zijn enorm. Afrika en Europa zijn – of ze het willen of niet – tot elkaar veroordeeld. Dit artikel onderzoekt waar mogelijkheden tot synergie liggen.
Het wordt steeds duidelijker dat dertien jaar Tory-beleid de Britten weinig meer gebracht heeft dan falende voorzieningen, valse beloften, polarisatie en opportunisme. In deze Brexitmonitor maak ik weer de balans op over de afgelopen periode.
Foto: AFP/Dan KITWOOD
De huidige prime minister van het Verenigd Koninkrijk is nu zes maanden in functie. Tijd voor een terugblik, maar ook een voorzichtige vooruitblik. In dit artikel zet ik verdiensten, knelpunten en uitdagingen op een rij.
Bron: uberturco.com
Drie jaar nadat de Brexit een feit werd is het tijd om stil te staan bij de resultaten van deze dramatische stap. Zijn de verwachtingen waargemaakt, is de eenheid binnen de gelederen binnen de conservatieve partij na de zo giftige strijd voorafgaande aan het feitelijk uit de EU stappen geslecht? Hoe doet premier Rishi Sunak het? In deze editie van de Brexitmonitor probeer ik daar achter te komen.
Bron: ElPlural.com
Het is de afgelopen maanden druk geweest voor verhuizers rond Downing Street 10. Wederom blijkt een vage ideologische zendingsdrang tot vreemde bokkensprongen te leiden met ernstige sociale en financiële consequenties voor miljoenen Britten tot gevolg. Ideologie is een gifpil in de handen van fanatici die weinig oog hebben voor belangen en noden van hen die zij eraan willen onderwerpen. Dit artikel gaat in op de volstrekte afbraak van de sociale cohesie die daar het gevolg van is.
Boris Johnson heeft zich teruggetrokken als leider van de Conservatieve partij en de strijd over wie zich opvolger mag noemen is inmiddels in alle hevigheid losgebarsten. In deze editie van de Brexitmonitor probeer ik een beeld te krijgen van de kandidaten, wat van hen wel en niet verwacht mag worden en of deze wisseling de Conservatieven gaat helpen de door hen zelf gecreëerde chaos onder controle te krijgen. Ik sluit af met een aantal overzichten van de economische prestaties van het Verenigd Koninkrijk, de Eurozone en Nederland sinds het aankondigen van de Brexit.