In de afgelopen tien jaar hebben er binnen de FIFA, de wereldvoetbalorganisatie, grote hervormingen plaatsgevonden … en die zijn inmiddels ook net zo hard weer ongedaan gemaakt. Dit artikel gaat in op de dynamiek van de macht van ‘het Bureau’ (het de facto uitvoerend comité van de FIFA), hoe voetbal steeds meer een globale industrie geworden is en hoe persoonlijke keuzes tot diametraal verschillende uitkomsten kunnen leiden.
Bron: Flickr - Daniel Huizinga
In democratieën bepalen de kiezers wie de macht heeft. Dit neemt niet weg dat bedrijven en andere organisaties jaarlijks miljarden uitgeven aan lobbyisten en andere belangenbehartigers die hen ‘helpen’ de macht, politici en overheden dus, buiten het zicht van de openbaarheid te beïnvloeden en voor hen gunstige uitkomsten te bewerkstelligen. In dit artikel betoog ik dat dit in een democratie als de onze knelt. Ik doe daarnaast suggesties voor het in stelling brengen van betere waarborgen om te voorkomen dat perverse prikkels in de politieke belangenbehartiging de structuur en organisatie van ons democratisch systeem ondermijnen.
Bron: Aspen Review - issue 3/2013
Europa zit zichzelf in de weg. Iedere crisis maakt de EU bleker, machtelozer en meer kwetsbaar. Zelfs de grootste optimist moet toegeven dat de rek eruit is. Het uiteen laten vallen van de EU is echter geen optie; het staat gelijk met politieke zelfvernietiging. Het is tijd voor een nieuwe impuls. De coronacrisis is wellicht de katalysator die daarvoor zorgen kan. In dit artikel stel ik een diagnose en schrijf ik een recept uit voor herstel.
Voetbal raakt het leven van velen en is als zodanig een verbindende factor tussen mensen. Veel normen die gelden in het maatschappelijk verkeer, gaan echter aan het voetbal voorbij. Dit geldt bijvoorbeeld voor de hoogte van de beloningen van ster voetballers, maar ook voor de FIFA organisatie zelf. In een tweeluik focus ik me op FIFA, die de maatschappij soms aanraakt (bij het organiseren van een WK bijvoorbeeld), maar verder, als in een parallelle wereld, er zo ver mogelijk vandaan blijft. In dit deel (I) geef ik een inkijkje in deze wereld met suggesties om de governance naar algemeen geaccepteerd niveau te verheffen.
Voetbal raakt het leven van velen en is als zodanig een verbindende factor tussen mensen. Veel normen die gelden in het maatschappelijk verkeer, gaan echter aan het voetbal voorbij. Dit geldt bijvoorbeeld voor de hoogte van de beloningen van ster voetballers, maar ook voor de FIFA organisatie zelf. In een tweeluik focus ik me op FIFA, die de maatschappij soms aanraakt (bij het organiseren van een WK bijvoorbeeld), maar verder, als in een parallelle wereld, er zo ver mogelijk vandaan blijft. In dit deel (II) een vooruitblik op de uitkomsten van het onderzoek naar de toewijzing van de WK’s aan Rusland (2018) en Qatar (2012).